عیوب کوپلینگ ها یکی از دلایل مهم خرابی ارتعاش است. از طریق بازرسی و نگهداری منظم کوپلینگ ها، نظارت بر داده های ارتعاش برای تجزیه و تحلیل خطا، ما می توانیم به طور موثر از خرابی های ارتعاشی ناشی از نقص کوپلینگ جلوگیری و حل کنیم. سازندگان کوپلینگ عمدتاً برای اتصال چند روتور برای تشکیل یک سیستم شفت صاف برای انتقال گشتاور و نیروی محوری استفاده می‌شوند.
سه نوع کوپلینگ معمولاً در ماشین‌های دوار استفاده می‌شود: نوع دنده، نیمه انعطاف‌پذیر و صلب. آنها عمدتا برای واحدهای کوچک استفاده می شوند و اجازه انحراف بین مراکز دو روتور را می دهند. کوپلینگ های نیمه انعطاف پذیر عمدتاً برای اتصال بین روتورهای توربین و روتورهای ژنراتور استفاده می شوند. آنها می توانند تغییرات مرکز ثقل روتورها را که در اثر عواملی مانند جاروبرقی سیلندر کم فشار، پر شدن هیدروژن ژنراتور و اختلاف دمای صندلی یاتاقان در دو طرف کوپلینگ ایجاد می شود، جبران کنند.
کوپلینگ دارای ویژگی های جبران جابجایی، کاهش بار اضافی ناشی از جابجایی محور، بهبود پایداری کاری دستگاه انتقال و در نتیجه افزایش طول عمر دستگاه انتقال است. در شرایط عادی، دو شفت متصل شده باید متحدالمرکز باشند و حفظ حالت متحدالمرکز در حین کار غیرممکن است، زیرا خطاهای نصب، سایش یاتاقان، تغییر شکل نیرو، فرورفتگی فونداسیون و غیره وجود دارد که باعث ایجاد شعاعی و جابجایی زاویه ای محور
اتصال مشبک متشکل از آستین و حلقه داخلی منطبق برای انتقال بارهای سنگین و دو محوره مناسب است که نیاز به جبران جابجایی محور دارد. ساختار داخلی کوپلینگ بسیار پیچیده است و مواد مورد استفاده دارای الزامات متناظر برای برآوردن گشتاور و سرعت مورد نیاز، جلوگیری از اکستروژن لبه های انتهایی دندانه در شرایط جابجایی زاویه ای و تشکیل یک سطح دندانی سخت کار شده با سرد است. بهبود ظرفیت باربری چرخ دنده.
