کوپلینگ های استاندارد با ساختارها و مشخصات مختلف اساساً می توانند گشتاورها، سرعت ها و شرایط کاری متفاوتی را بدست آورند که برای عملکرد عادی سیستم باید به دست آید. در صورت استفاده نادرست یا عدم نصب صحیح آن در حین استفاده، به راحتی آسیب می بیند، بنابراین مهم است که انحراف در محدوده تحمل عملکرد عادی کوپلینگ باشد. این کوپلینگ میتواند انحراف اتصال را به دلیل مرکزیت جبران کند و هنگامی که زاویه زیادی بین دو شفت وجود دارد میتواند حرکت یا گشتاور را منتقل کند.
وظیفه اصلی کوپلینگ و کلاچ اتصال شفت به شفت برای انتقال حرکت و گشتاور است و همچنین می تواند به عنوان یک دستگاه تثبیت کننده برای محافظت در برابر اضافه بار استفاده شود. با این تفاوت که معمولاً کوپلینگ در حین کار دستگاه جدا نمی شود و فقط پس از توقف دستگاه می توان آن را جدا کرد. کلاچ را می توان در هر زمان در حین کار دستگاه درگیر یا جدا کرد و عملکرد خوبی در کاهش لرزش، بافر و عایق الکتریکی دارد.
جفت شدن
کوپلینگ ها و کلاچ ها عمدتا برای اتصال دو شفت به یکی برای انتقال گشتاور یا حرکت استفاده می شوند. هر کوپلینگ باید یک وسیله محافظ برای بستن کوپلینگ و شفت داشته باشد تا از ورود افراد یا اشیاء به این منطقه خطرناک در هنگام کار دستگاه جلوگیری شود. الزامات استفاده از کوپلینگ و کلاچ این است که آنها باید بتوانند افست بین دو شفت را تنظیم کنند، شوک و لرزش را جذب کنند و گشتاور زیادی را منتقل کنند.
دستگاه محافظ باید به راحتی جدا شود تا دستگاه متصل در هنگام تعمیر و نگهداری کوپلینگ تحت تأثیر قرار نگیرد. شکل استوانه ای ساختاری دستگاه محافظ در جهت محوری تقسیم می شود و دستگاه محافظ توسط فلنج هایی در دو انتها به تجهیزات مربوطه در واحد متصل می شود. در یک انتهای دستگاه محافظ باید یک اتصال انبساط وجود داشته باشد و یک O-ring در درز انبساط نصب شده است. کلاچ می تواند در حین کار درگیر و جدا شود، اما کوپلینگ نمی تواند.





